Neosine
(inozyny pranobeks)

Syrop: 150 ml. 1 ml syropu zawiera 50 mg inozyny pranobeksu.
Dawkowanie: Do dawkowania należy używać miarki dołączonej do opakowania leku. Leczenie zwykle trwa od 5 do 14 dni. Zaleca się, aby po ustąpieniu objawów choroby przyjmować lek jeszcze przez 1 do 2 dni.
Dzieci w wieku powyżej 1 roku: 1 ml syropu na kg masy ciała na dobę.
Dzieci o masie ciała 10 do 14 kg: 5 ml syropu 3 razy na dobę.
Dzieci o masie ciała 15 do 20 kg: 5 do 7,5 ml syropu 3 razy na dobę.
Dzieci o masie ciała 21 do 30 kg: 7,5 do 10 ml syropu 3 razy na dobę.
Dzieci o masie ciała 31 do 40 kg: 10 do 15 ml syropu 3 razy na dobę.
Dzieci o masie ciała 41 do 50 kg: 15 do 17,5 ml syropu 3 razy na dobę.
Nie należy stosować leku u dzieci w pierwszym roku życia.
Dorośli, w tym osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat): 1 ml syropu na kg masy ciała na dobę - zwykle 20 ml syropu 3 lub 4 razy na dobę.
Podmiot odpowiedzialny: Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o.

Inozyny pranobeks - substancja czynna preparatu - przeczytaj

Właściwości inozyny pranobeksu: Inozyny pranobeks jest lekiem przeciwwirusowym i zwiększającym odporność organizmu.
Wskazania: Wspomagająco u osób o obniżonej odporności, w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych.
Przeciwwskazania: Leku nie należy podawać pacjentom z uczuleniem (nadwrażliwością) na substancję czynną (inozyny pranobeks) lub na którykolwiek z pozostałych składników leku. Objawami uczulenia mogą być: wysypka skórna, świąd, trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka. Leku nie należy stosować, jeśli u pacjenta występuje aktualnie napad dny moczanowej lub badania wykazały zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi.
Ostrzeżenia i środki ostrożności: Jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią po 14 dniach stosowania leku, należy skontaktować się z lekarzem. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku należy skontaktować się z lekarzem: jeśli pacjent chorował na dnę moczanową lub miał podwyższone stężenie kwasu moczowego - lek może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i w moczu; jeśli pacjent chorował na kamicę nerkową; jeśli występuje zaburzenie czynności nerek - podczas stosowania leku należy regularnie badać krew i kontrolować czynność nerek. Jeśli leczenie jest długotrwałe (trwa 3 miesiące lub dłużej), lekarz zleci regularne badania krwi oraz czynności nerek.
Stosowanie z innymi lekami: Szczególnie należy skonsultować z lekarzem stosowanie następujących leków: leki do leczenia dny moczanowej (np. allopurynol); leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, w tym leki moczopędne (np. furosemid, torasemid, kwas etakrynowy, hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid); leki hamujące czynność układu odpornościowego (leki immunosupresyjne - stosowane po przeszczepieniu narządów lub w atopowym zapaleniu skóry); azydotymidyna - lek stosowany w leczeniu choroby AIDS.
Stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią: Nie należy przyjmować inozyny pranobeksu w okresie ciąży i karmienia piersią. Lekarz oceni, czy korzyści ze stosowania leku przewyższają potencjalne ryzyko.
Możliwe działania niepożądane: Często mogą wystąpić następujące działania niepożądane: przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub stężenia azotu mocznikowego we krwi, nudności, wymioty, ból brzucha, wysypka skórna, ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie lub złe samopoczucie, bóle stawów. Niezbyt często: biegunka, zaparcia, nerwowość, senność lub trudności w zasypaniu, wydalenie dużej ilości moczu (wielomocz).
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Facebook